"ยุติความรุนแรงในครอบครัว"
สารเนื่องในโอกาสวันสิทธิมนุษยชนในพระศาสนจักรไทย
วันอาทิตย์ที่ 17 พฤศจิกายน 2545

เจริญพรมายังพี่น้องที่รักทุกท่าน…

ชีวิตครอบครัว เป็นสิ่งที่พระศาสนาจักรถือว่าสูงค่ายิ่ง เป็นสิ่งซึ่งได้รับพระพรพิเศษของพระผู้เป็นเจ้าจากศีลกล่าว อันเป็นศีลศักดิ์สิทธิ์ที่คู่แต่งงานได้ให้คำปฏิญาณต่อกันว่าจะร่วมทุกข์ร่วมสุขเป็นครอบครัวเดียวกันตลอดไป คำปฏิญาณนี้รวมไปถึงการทำนุบำรุงครอบครัวและหน่อเนื้อเชื้อไขที่จะเกิดมาด้วยความรัก ความเสียสละ ด้วยการอุทิศชีวิตให้แก่กันด้วยความเข้าใจและรับใช้ซึ่งกันและกัน ทั้งนี้ไม่ได้หมายความว่าศีลกล่าวจะทำให้ชีวิตการอยู่ร่วมกันของครอบครัวเป็นเรื่องง่ายและราบรื่นเสมอไป แต่ศีลกล่าวเป็นเครื่องหมายแสดงถึงความช่วยเหลือของพระผู้เป็นเจ้าที่จะมาสู่คู่สามีภรรยา เป็นกำลังใจให้สามารถเอาชนะอุปสรรค ความยากลำบากต่างๆ เมื่อพวกเขามีความพยายามและตั้งใจจริงที่จะอุทิศตัวเพื่อสร้างครอบครัวของพวกเขาให้เป็นครอบครัวศักดิ์สิทธิ์

ครอบครัว แม้เป็นเพียงหน่วยเล็กๆ แต่ก็เป็นสถาบันที่สำคัญยิ่งต่อความสงบสุขของสังคมโดยรวม ซึ่งถ้าหน่วยเล็กๆของสังคมเหล่านี้มีความสุข ก็จะทำให้สังคมมีความสุขไปด้วย นอกจากนั้นครอบครัวที่อบอุ่น ยังเป็นที่อบรมบ่มเพาะสมาชิกของสังคมให้เป็นผู้มีคุณธรรม สร้างสรรค์สังคม ไม่ก่อปัญหา หรือนำความเลวร้ายต่างๆ มาสู่สังคมที่เขาอยู่

ด้วยความตระหนักถึงความสำคัญของชีวิตครอบครัว พระศาสนจักรจึงเฝ้ามองปรากฏการณ์ความรุนแรงหลายรูปแบบที่กำลังเกิดขึ้นกับครอบครัวในปัจจุบัน ด้วยความห่วงใยเป็นอย่างยิ่ง เช่น ปัญหาเรื่องการทำแท้ง ที่มีมากขึ้น จนถึงขั้นมีการพิจารณากันว่าควรจะแก้ไขกฎหมายให้มีช่องทางทำแท้งได้โดยเสรีหรือไม่? ปัญหาเรื่องยาเสพติด ในหมู่วัยรุ่น ซึ่งเป็นที่ยอมรับกันว่า มีสาเหตุมาจากการแตกสลายของครอบครัว ข่าวเรื่อง ‘เด็ก’ ถูกทำร้าย อย่างทารุณ โดยพ่อแม่หรือผู้ใหญ่ในครอบครัว บ่อยครั้งถึงแก่ชีวิต ก็มีให้เห็นอยู่เนืองๆ และยังมีความรุนแรงอีกมากมายหลายรูปแบบ ผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของความรุนแรงเหล่านี้ ล้วนคือผู้ที่อ่อนแอกว่าในครอบครัว โดยทั่วไปจะเป็นผู้หญิงหรือเด็ก ซึ่งนอกจากจะถูกทำร้ายทารุณทางกายภาพแล้ว เหยื่อของความรุนแรงยังต้องดำรงชีวิตอยู่ด้วยความหวาดกลัว แทนที่ครอบครัวจะเป็นที่แห่งความรักและให้ความอบอุ่นแก่ชีวิตและจิตใจ สำหรับพวกเขาครอบครัวกลับกลายเป็นที่แห่งความหวาดกลัว ปราศจากความปลอดภัยและยังอาจจะถูกทำร้ายอย่างทารุณได้ทุกเมื่อ
ความรุนแรงในครอบครัว ที่เกิดขึ้นนี้ มักจะถูกถือว่าเป็นเรื่องภายในของครอบครัว คนภายนอกจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว แม้กระทั่งเจ้าหน้าที่ตำรวจ ดังนั้นเหยื่อของความรุนแรงจึงตกอยู่ในสภาวะแห่งความทุกข์ทรมานนี้ตลอดเวลา ที่น่าสลดใจก็คือ ความรุนแรงนี้ได้เกิดขึ้นใน ‘ครอบครัวคริสตชน’ ไม่น้อยกว่าที่อื่นๆ

ดังนั้น พระศาสนจักรจึงเรียกร้องให้คริสตชนตระหนักถึงความสำคัญของชีวิตครอบครัว พิจารณาถึงความศักดิ์สิทธิ์ของครอบครัว มีความเคารพในสิทธิความเป็นมนุษย์ของสมาชิก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สมาชิกที่อ่อนแอที่สุด และเนื่องจากครอบครัวเป็นชีวิตใหม่ที่เกิดจากการร่วมชีวิตของชายและหญิง ดังที่พระเยซูเจ้าทรงสอนว่า “แต่แรกเริ่มที่พระเจ้าทรงสร้า้งโลก พระเจ้าทรงสร้า้งมนุษย์เป็นชายและหญิง ด้วยเหตุนี้เองบุรุษจะละบิดามารดาไปอยู่กับภรรยา ทั้งสองจะเป็นเนื้อเดียวกัน ดังนั้นเขาก็ไม่เป็นสองคนอีกต่อไป แต่จะเป็นเหมือนคนๆ เดียวกัน ในเมื่อพระเจ้าได้รวมเขาเข้าด้วยกันแล้ว มนุษย์ต้องไม่แตกแยกกัน” (มาระโก10:6-9) สมาชิกในครอบครัวจึงต้องเรียนรู้ถึงความรักของพระคริสตเจ้า ที่ทรงสอนให้เรารู้จักรักอย่างไม่เห็นแก่ตัว สมาชิกในครอบครัวจะต้องมีชีวิตอยู่เพื่อกันและกัน ไม่ใช่มีชีวิตอยู่เพื่อตนเองอีกต่อไป และให้ตระหนักว่า การทำร้ายสมาชิกในครอบครัวของตนก็คือ… การทำร้ายตนเอง

ครอบครัวของคริสตชน จะต้องเป็นแบบอย่างแห่งความรักและความสมานฉันท์แก่ครอบครัวอื่นๆในสังคม ภารกิจนี้เป็นหน้าที่อันสำคัญยิ่งของคริสตชน โดยเฉพาะในยุคสมัยปัจจุบันที่สถาบันครอบครัวในสังคมค่อยๆ ล่มสลายลงอย่างน่าเป็นห่วง ดังตัวอย่างปัญหาสังคมที่พ่อได้กล่าวมาแล้ว ภารกิจนี้จึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่เราต้องไม่ลืมว่าพระผู้เป็นเจ้าได้ทรงประทานพระพรและความช่วยเหลืออันสำคัญนี้ให้กับครอบครัวคริสตชน แล้ว ในวันที่สามีภรรยาได้ให้คำปฏิญาณแก่กันและกัน ต่อหน้าพระผู้เป็นเจ้าในวันที่รับศีลกล่าว ดังนั้น หากเพียงแต่ครอบครัวคริสตชนมีความมุ่งมั่นที่จะปฏิบัติตามคำปฏิญาณนั้น พระผู้เป็นเจ้าก็จะช่วยเหลืออย่างแน่นอน เพราะไม่มีอะไรที่จะยากเกินไปสำหรับพระองค์ และพระองค์สถิตอยู่กับเราเสมอ